Orhan Pamuk bu yeni kitabında, çocukluğundan başlayarak hayatından, yaşadıklarından bütün içtenliğiyle söz ediyor. Yazarın babasının ölümü, siyasi dertleri, futbol oynarken ya da romanlarını yazarken hissettikleri, tıpkı annesinin sigara böreği yapışı, yaz gecesi bir sivrisineğin hareketleri ve Boğaz gemileri hakkındaki gözlemleri gibi büyük bir manzaranın parçası olarak dikkatle işleniyor. Pamuk İstanbul’dan, Adalar’dan, New York’tan, Venedik ya da Kalküta’dan söz ederken yaptığı gibi, kendi suçluluk duygularından, rüyalarından, eski berberlerden ya da çocukluğunda sokaklarda atıştırdığı şeylerden de bütün dikkatiyle hikâyeler çıkarıyor. Konu ister Binbir Gece Masalları, ister Dostoyevski’nin romanları, ister eski ressamlar, ister Selimiye Camii olsun, Pamuk gözlemlerini, duygularını sıralarken akılda sevdiğimiz bir hikâyecinin tanıdık ve unutulmaz sesi kalıyor. Tıraş olmaktan asansöre binmeye, dünyayı çocuk gibi seyretmekten deprem endişelerimize, trafik ve dinden eski yangınlar ve yıkımlara uzanan bu kitap, Orhan Pamuk’un gözünden bakıldığında dünyanın ne kadar ilginç ve yeni olabileceğini bir kere daha kanıtlıyor.

İLETİŞİM YAYINLARI..TIKLAYINIZ

Prof. Dr. Özer OZANKAYA  

4 Eylül 1919 ve 30 Ağustos 1922!

Birincisi özgür ve bağımsız yaşamak isteyen bir ulusun bunu ancak gerçek demokrasi düzeniyle sağlayabileceğini ilan eden ve yabancı sömürgeci devletlerle işbirliği içindeki Osmanlı Saltanat hükümetine Ulusal Savaşımın   meşruluğunu    kabul ettiren, yabancıların güdümüne sığınma gibi onursuz ve  yenilmeci tutumu bir daha dile gelmeyecek biçimde reddeden Sivas Kongresi’nin 91. yıdönümü!

İkincisi de sömürgeciliğin   askeri alanda   yenilebileceğini kanıtlayan ve  bir daha hortlayamaması için zorunlu   toplumsal, siyasal, ekonomik ve kültürel devrimlerin yolunu açan, meşru haklarının bilincine varmış ve yönetimini kendi eline almış bir ulus karşısında en güçlü sömürgeci ordularının tepelenip dize geleceğini kanıtlayan, tüm insanlık için kurtuluş umudunu bayraklaştıran askeri zaferin yıldönümüdür.

Büyük Atatürk, Ulusal Kurtuluş Savaşı’nın bu evrensel değerdeki anlamına dikkatleri çekmek üzere “Anadolu, bu savunmasıyla yalnız kendi yaşamına ilişkin görevini yerine getirmiyor, belki Doğu’ya yöneltilmiş saldırılara bir engel çekiyor. Yeryüzünden ezen ve ezilen sözcükleri  kalkıp insanlık kendisine yaraşan bir toplumsal duruma eriştiğinde, Türk ulusu bu amaç yolundaki önceliği ile gerçekten övünebilecektir.” diyordu.

Şebnem İşigüzel,

Kirpiklerimin Gölgesi’nde, henüz on bir yaşında bir kız çocuğunun yaşadığı akıl almaz olayları anlatıyor. Herkesin bildiği, ama kimsenin görmek istemediği bir trajedinin üzerindeki perdeyi kaldırıyor ve bir dil ustalığıyla, kolay kolay cesaret edilemeyecek bir yüreklilikle hepimizin tanıdığı bu kız çocuğuna ses veriyor. Hayatta bazen kirpiklerinizin gölgesinden başka sığınacak yeriniz kalmaz. Herkes kötülük yapar size. Bu böyle olmasına rağmen, orman, ağaçlar, sular, kuşlar, gökyüzü ne kadar güzeldi. “Sence hayatın en güzel yanı neresi?” diye sorarsanız bana, “Hepsi,” derdim size. Mutlu olmaya dair bir umudum var benim. Avlanan ceylanlar son ana kadar yaralı gövdeleriyle doğrulup koşup kaçmak, avcının elinden kurtulmak isterler. Yaparlar da bunu. Yaraları ne kadar ölümcül ve derin olursa olsun. Vurulup düştükleri yerden kalkıp kaçarlar. Öleceklerini anladıkları zaman gözyaşı döken bu hayvanların ölüme direnişine şaşarsınız. Yaşadığım şu hayatta, kirpiklerimin gölgesi kadar bir yerde bile hayat kalmadı bana. Bunları düşündüm ve sonra geri dönüp o
fena şeyi yaptım. Annemi öldürdüm.

İşigüzel’in tarzı zaman zaman bir sihir gibi ışıldıyor.
TAGESZEITUNG

Şebnem İşigüzel’in Avrupa edebiyat tarihinde bir yeri olduğu aşikâr.
FRANKFURTER RUNDSCHAU

İletişim yayınları..TIKLAYINIZ

Güneş, deniz, havuz derken yaz aylarında saçlarımız perişan oluyor. İster doğal saçımız, isterse boya/röfle
olsun farketmiyor. Saçlarımızı korumak,
kırılmalarını ve dökülmelerini en aza indirmek içinde özel bir bakım gerektiyor.

Güneşe çıkmadan önce saçlarımızı ıslatıp Tatlı badem yağı sürüp gün boyu saçımızda kalmasını sağlayarak yıpranmalardan korumamız mümkün. Tatlı badem yağı, havuzda çıkmaz rahatlıkla gün içinde kullanabilirsiniz.
Duş alırken avcunuza bir miktar şampuan döküp, saçlarınıza iyice yedirin ve ondan sonra yıkamaya başlayın, badem yağı çabucak saçlarınızdan çıkar ve yumuşacık ipeksi bir görünüm elde edebilirsiniz.

Hafta da 1 veya onbeş günde bir ise;

1 şişe Tatlı badem yağı
1 adet bepanthene ampul
1 adet E vitamini ampul’u iyice karıştırın saçlarınıza iyice yedirin ve en az 1 saat saçlarınızda bekletin….

Sağlıklı ve güzel saçları kim istemez ki, bu kadar zahmete katlanabiliriz sanırım….

Saçlar bence, kadını güzel ve seksi gösteriyor… Sizce?

Akşam yemeğini yerken, Tv de haber izlemek aile geleneği gibi olmuştu evimizde. Çocuklarıma
haber dinlemeyi, Ülkemizde, Dünyada yaşananlara kayıtsız kalmamaları gerektiğini öğretmeye çalışır
dinlediğimiz/okuduğumuz haberlerle ilgili aramızda da yorumlar yapardık.

İnanırmısınız son zamanlarda  bu geleneği bozmak için elimden geleni yapıyorum. İçinde bulunduğumuz bir türlü geçmek bilmeyen kriz <bizim gibiler içinde geçmekeyecek sanırım> zaten hayatımızı yeterince zorlaştırıyor. Üzerine birde Tv de izlediğimiz haberler, inanırmısınız tüm yaşam enerjimi alıyor.

Şehit haberi duymadığımız bir günümüz yok. Bir Anne olarak buna dayanmak bana çok zor geliyor, yediğim bir lokma ekmek boğazıma diziliyor gözyaşlarıma hepimiz gibi bende hakim olamıyorum ve Rabbime evladımı askerden  sağ salim bana gönderdiği için şükrediyorum.  

Ya Şehitlerimizin anneleri, ailelleri?  nasıl dayanıyor yürekleri. Allahım hepsine dayanacak güç ve sabırlar ver.

Neden hep garibanlar Şehit oluyor. Hani her şeyi Bilgisayar yapıyor torpil olmuyordu ?  Buna da bir çözüm bulmuşlar demek ki !!!!

Para hırsı, zenginlik açgözlülük insanları insanlığından çıkardı, lafta insan, uygulamada ise bana göre birhiç olan kişiler, o lüks villalarda yaşarken, bankalarda ki trilyonlarını düşünürken nasıl rahat uyuyorlar.  Bodrum da, Çeşme de deli gibi lüks içinde tatil yaparken neler hissediyorlar….

Tabi ki biliyorum “çok çalıştım, çok kazandım diyorlardır…” Komik hem de çok komik. Çok çalışmadılar, çok sömürdüler, işçinin, emekçinin sayesinde trilyoner oldular, fakire yardım etmiyorlar, sülalesindeki ihtiyacı olanlara sırtını dönüp evlerinde kedi, köpek besleyip hayvan haklarından bahsediyorlar. Açlık içinde olan, ne çocukları, ne de yaşlıları gözleri görmüyor. Hayvancıklara Bin TL. ler harcamaya devam ediyorlar…  Etsinler tabi ki,  aynı tutarı bir insan, bir çocuk, bir yaşlı için harçasınlar.

Adlarını duyurmak, reklamlarını yapmak adına bir yerlere yardım yapıp, sonra devlete ödeyecekleri vergiden düşüyorlar…. Vergi yükü işçinin emekçinin sırtında.

Çalıştım, kazandım :) Yok böyle birşey herkes çalışıyor, çabalıyor ama çalıp çırpmıyorlar.

Canım babam şöyle derdi. ” Nasıl yaşadığına değil, nasıl öldüğüne bakacaksın, haram yemeyecek, kimsenin hakkına el uzatmayacaksın, alnın açık,  başın dik olacak, yatağında huzur içinde, çekmeden, kimseye yük olmadan
 ölebiliyorsan  sen iyi birisin ve cennetliksin”.

Ölümler, acılar, felaketler hepsi haberler de, hiç mi güzel birşey olmuyor, yaşanmıyor bu dünyada neden bu kadar kötü oldu, neler yaptılar dünya ya….

Dünyamızı yaşanır kılmak için ne yapılması gerekiyorsa, benmerkezci olmadan en acil şekilde yapmalılar, yapmalıyız,  bizlere, çocuklarımıza, torunlarımıza yazık, ve en önemlisi günah.

Ve bunun vebailini ne bu dünya da, ne ahirette ödeyemeyiz.